ก่อนอื่นเราต้องยอมรับก่อนว่า..

ช่วงนี้เราไม่ค่อยเข้าใจตัวเธอนัก

ก่อนหน้า 2 วันนี้ เราสองคนก็เข้าใจกันดี

ไม่ได้มีเรื่องที่ผิดใจกัน

แล้วอยู่ๆ เธอก็เย็นชากับเรา

เราเองไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

พยายามคิดทบทวนว่าเกิดอระไรขึ้น

หรือเราเกิดทำเรื่องที่เธอจะให้อภัยเราไม่ได้

หรือเธอมีเรื่องกลุ้มใจ อยากเก็บตัวคนเดียว

บอกเราให้รู้สักนิดได้ไหม..

ถ้าเธอยังสงสารและมีความรู้สึกดีๆกับเราอยู่

อย่าปล่อยให้เราเดินอยู่ในความมืดอีกต่อไปเลย

เธอเคยบอกเราว่าอย่าให้ความสำคัญกับวันเกิดเธอมากนัก

เธอบอกว่ามันก็แค่วันธรรมดาวันหนึ่ง..เท่านั้นเอง

แต่เราต้องขอขัดใจเธอในเรื่องนี้ล่ะ

เพราะวันนี้เป็นวันสำคัญที่สุดวันหนึ่ง

ในช่วงชีวิตของเรา

เป็นเพราะวันนี้ทำให้มีเธอ

ให้เราได้มีโอกาสได้พบเธอ

ให้เรามีโอกาสได้รู้จักเธอ

ให้เราได้มาโอกาสได้เรียนรู้ตัวตนของเธอ

ให้เราได้มีโอกาสรักเธอ..

ในเมื่อวันนี้สำคัญขนาดนี้

เธอยังจะใจร้ายให้เราทำเฉยๆกับวันนี้ได้อย่างไรกัน

มีความสุขมากๆนะ

เพราะความสุขของเธอ...

คือความสุขของเราเช่นกัน

ตอนนี้เรากลับเข้ามาอยู่ที่ในเมืองแล้ว

กลับมาอยู่สูติล่ะ

รู้สึกงงๆ เก้ๆกังๆ ไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง

ก็มันลืมนี่นา

มีแผลepisio ที่เราได้เย็บ case แรก

เราก็ดันเย็บแล้ว bleed

เฮ้อ...ร้อนถึงอาจารย์ต้องมาเย็บให้

โดนดุเล็กน้อย

หนูขอโทษค่ะ ไม่ได้ตั้งใจให้มันbleed น้า

รู้สึกเศร้าใจกับตัวเองจัง..T_T

ตอนนี้ชีวิตด้านอื่นๆ..เรียบร้อยดีมาก

โดยเฉพาะ....กับเธอ

มีความสุขจัง..